Badania magnetyczno proszkowe

Badania magnetyczno proszkowe
Rezultaty badania magnetyczno proszkowego
Wykrywanie niezgodności przy pomocy Badania magnetyczno-proszkowego
Badania magnetyczno-proszkowe
Metoda magnetyczno proszkowa w przemyśle
zastosowanie badań magnetyczno proszkowych

Badania magnetyczno proszkowe

  • Kategoria Badania Nieniszczące

Zastosowanie badań magnetyczno-proszkowych

Badania magnetyczno proszkowe (MT) pozwalają na szybkie i pewne wykrywanie wszelkich niezgodności materiałowych wychodzących na powierzchnię lub podpowierzchniowych, takich jak:

  • pęknięcia,
  • przyklejenia,
  • podtopienia,
  • zakucia,
  • porowatość, itp.

Metodą magnetyczno proszkową badamy złącza spawane oraz odlewy i odkuwki wykonane z materiałów ferromagnetycznych. W tym celu wykorzystuje się barwny lub fluorescencyjny suchy proszek magnetyczny, zawiesinę olejową lub wodną. Z kolei źródłem oddziaływania magnetycznego są elektromagnesy jarzmowe, magnesy stałe lub cewki magnesujące.

Ograniczeniem metody MT jest możliwość jej stosowania tylko do materiałów ferromagnetycznych, które dodatkowo przed badaniem należy oczyścić ze zgorzeliny, tłuszczu, olejów, odprysków spawalniczych oraz wszelkich innych zanieczyszczeń, które mogłyby zafałszować wyniki badań. W związku z tym nie jest możliwe przebadanie magnetyczno-proszkowe materiałów aluminiowych, z miedzi, magnezu i ze stali austenitycznej.

 

Przebieg i metody badań

Badania magnetyczno-proszkowe (MT) polegają na wzbudzaniu pola magnetycznego w badanych złączach, a co za tym idzie na wykrywaniu magnetycznych strumieni rozproszenia oraz zmian w układzie proszku magnetycznego, w miejscu gdzie występują niezgodności (wady). Aby osiągnąć najlepsze rezultaty należy pamiętać o tym, że kierunek ułożenia niedoskonałości materiałowych powinien być ustawiony prostopadle do kierunku oddziaływania sił pola magnetycznego. Im mniejszy kąt ułożenia, tym mniej dokładne będą wskazania wad. W przeciwieństwie do badań penetracyjnych, wykorzystanie metody magnetyczno proszkowej pozwala również na znajdywanie wad materiałowych do około 2 mm głębokości pod badaną powierzchnią. Na koniec dokonuje się oględzin i rejestracji wyników (wskazania magnetyczno-proszkowego), po których pozostaje jeszcze rozmagnesowanie i oczyszczenie badanej powierzchni.

Metoda fluorescencyjna polega na zastosowaniu proszku magnetycznego fluorescencyjnego oraz lampy UV w celu wywołania zjawiska fluorescencji. Metoda fluorescencyjna wyróżnia się nieco większą czułością niż metoda barwna.

W metodzie barwnej wykorzystuje się zazwyczaj białą farbę podkładową, oraz czarny proszek magnetyczny. Do prawidłowego przebiegu badań konieczne jest przeprowadzenie obserwacji w świetle białym o odpowiednio dużym natężeniu.

Dobór konkretnej metody badania zależy w dużym stopniu od materiału i stanu powierzchni badanego elementu oraz panujących warunków, np. temperatury.

Używamy środków do badań penetracyjnych DIFFU-THERM, które są zgodne z wymogami ASME Sekcja V Art.6, DIN 54132, ASME E 165. Środki te, są również regularnie badane stosownie do przepisów ASME D 808-63 i ASTM D 129-64. Posiadają świadectwo PZH i atesty producenta.

Badania wykonuje wykwalifikowany i certyfikowany personel (stopień I i II).